افسانه میداس

در دل کوه‌های لرستان، آنجا که رودخانه‌ها با سنگ‌های باستانی زمزمه می‌کنند و هوا بوی علف‌های وحشی و باران را با خود دارد، دستانی تربیت شدند که طلا و نقره را می‌شناختند. نه از روی کتاب، بلکه از روی لمس. از روی صدای چکش بر سندان که مثل طبل جادوگران در سکوت شب می‌پیچید.

میداس از همان روزهایی که کودکی بیش نبود، می‌دانست که فلز روح دارد. نقره وقتی در آتش می‌درخشد، انگار چیزی زنده است؛ انگار ستاره‌ای از آسمان به پایین افتاده و منتظر است تا شکل بگیرد.

امروز، گالری میداس پیوند میان سنت و مدرنیته است. ما از همان نقره ۹۲۵ استفاده می‌کنیم که اجدادمان استفاده می‌کردند، با همان صبر و دقتی که جنگل‌های باستانی درخت به درخت با خود دارند. اما چشم‌هایمان به ستاره‌هایی نگاه می‌کند که هنوز نامشان را نمی‌دانیم.

هر قطعه از میداس یک تعهد است — نه فقط به استحکام فلز، بلکه به روحی که در آن دمیده‌ایم. وقتی جواهر میداس را می‌پوشی، بخشی از آن داستان دیرینه را با خود حمل می‌کنی. و این داستان هیچ‌وقت تمام نمی‌شود.